Latein Wörterbuch - Vokabeldetails
praecipitare, praecipito, praecipitavi, praecipitatum — kopfüber herabstürzen
| a-Konjugation | Aktiv | Passiv | ||
| Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv | |
| Präsens | praecipito praecipitas praecipitat praecipitamus praecipitatis praecipitant | praecipitem praecipites praecipitet praecipitemus praecipitetis praecipitent | praecipitor praecipitaris praecipitatur praecipitamur praecipitamini praecipitantur | praecipiter praecipiteris praecipitetur praecipitemur praecipitemini praecipitentur |
| Imperfekt | praecipitabam praecipitabas praecipitabat praecipitabamus praecipitabatis praecipitabant | praecipitarem praecipitares praecipitaret praecipitaremus praecipitaretis praecipitarent | praecipitabar praecipitabaris praecipitabatur praecipitabamur praecipitabamini praecipitabantur | praecipitarer praecipitareris praecipitaretur praecipitaremur praecipitaremini praecipitarentur |
| Futur I | praecipitabo praecipitabis praecipitabit praecipitabimus praecipitabitis praecipitabunt | praecipitabor praecipitaberis praecipitabitur praecipitabimur praecipitabimini praecipitabuntur | ||
| Imperativ I | praecipita! praecipitate! | praecipitare! praecipitamini! | ||
| Imperativ II | praecipitato! praecipitato! praecipitatote! | |||
| Perfekt | praecipitavi praecipitavisti praecipitavit praecipitavimus praecipitavistis praecipitaverunt | praecipitaverim praecipitaveris praecipitaverit praecipitaverimus praecipitaveritis praecipitaverint | praecipitatus sum praecipitatus es praecipitatus est praecipitati sumus praecipitati estis praecipitati sunt | praecipitatus sim praecipitatus sis praecipitatus sit praecipitati simus praecipitati sitis praecipitati sint |
| Plusquamperfekt | praecipitaveram praecipitaveras praecipitaverat praecipitaveramus praecipitaveratis praecipitaverant | praecipitavissem praecipitavisses praecipitavisset praecipitavissemus praecipitavissetis praecipitavissent | praecipitatus eram praecipitatus eras praecipitatus erat praecipitati eramus praecipitati eratis praecipitati erant | praecipitatus essem praecipitatus esses praecipitatus esset praecipitati essemus praecipitati essetis praecipitati essent |
| Infinitiv | Aktiv | Passiv | ||
| Präsens | praecipitare | praecipitari | ||
| Perfekt | praecipitavisse | praecipitatum esse | ||
| Futur | praecipitaturum esse | praecipitatum iri | ||
| Partizip | maskulin/feminin/neutrum | |||
| Präsens Aktiv | praecipitans, praecipitans, praecipitans | |||
| Perfekt Passiv | praecipitatus, praecipitata, praecipitatum | |||
| Futur Aktiv | praecipitaturus, praecipitatura, praecipitaturum | |||
| Gerundivum | praecipitandus, praecipitanda, praecipitandum | |||
| Gerundium | Gen.: praecipitandi Akk.: ad praecipitandum Abl.: praecipitando | |||
| Supinum | Verb/Adjektiv: praecipitatum, praecipitatu | |||
Fehler bemerkt? Hier klicken zum Ausbessern.